BirdSoSweet

Archive for January, 2010

หลงสเน่ห์หลีเป๊ะซะแล้ว -1- *-*

Credits : Photo by Oakyman

ความเดิม http://littlebird.oakyman.com/2010/01/08/lipememories0/

รถถึงละงูเวลาประมาณ 9 โมงเช้าได้ (ไม่แน่ใจค่ะ)

คาดเดาจากเวลาเรือออก 10 โมง แล้วทางทัวร์ยังพอมีเวลาพาเราไปทานอาหารเช้ากัน

เมื่อยมาก

รถที่นั่งมา 10 กว่าชม. >_<

ลงรถมาก็ยืนรอทางทัวร์แป๊บนึงเอง เขาก็มาด้วย Honda สีขาว
เพื่อจะพาเราไปที่ท่าเรือปากบารา

ระหว่างทาง เขาพาเราไปทานอาหารเช้ากันนิดหน่อย
หลังจากแวะล้างหน้าล้่างตา
เป็นร้านขายอาหารเล็กๆข้างทาง
แต่คนที่มารับเราบอกว่าร้านนี้ขายดีมาก อาหารก็อร่อยจริงด้วยล่ะ

สั่งโรตีมาตั้งหลายอย่าง ที่ประทับใจไม่รู้ลืมคือ โรตีน้ำแกง จานนี้
เนื้อโรตีเหนียวนุ่ม จุ่มน้ำแกงมันๆหน่อย อร่อยโฮก ทานกะน้ำชาร้อนๆน่ะค่ะ :)

สักพัก ก็ไปยังท่าเรือ

ท่าเรือคนอย่างเยอะ พวกเขามารอลงเรือกัน
บ้างก็เรือเฟอร์รี่ บ้างก็เรือspeed boat แบบที่เรากำลังรอ

ต้องไปเอาบัตรรอเรือก่อนนะ แล้วเขาจะประกาศเรียก
บัตรสีชมพู สีฟ้า สีเขียว :)

รอนานมากกว่าจะได้ลงเรือ :( ก็คนเยอะแยะ เลยต้องรอกันหน่อย
ได้ลงสักที ใส่ชูชีพให้เรียบร้อย (ว่ายน้ำไม่เก่ง)

เขาบอกว่า นั่งไปหลีเป๊ะ 1ชมครึ่ง
ระหว่างทางก็จะแวะตะรุเตา แล้วก็มีแวะกินข้าวค่ะ
นั่งสักแป๊บ (นานเหมือนกัน) ก็ถึงตะรุเตา ที่เขาร่ำลือ

แต่ไม่ได้เดินเที่ยวเล่นเท่าไหร่เลย
ให้แวะ 10 นาที เข้าห้องน้ำ เดินกลับท่าเรือก็หมดเวลาแล้ว >_<

จริงๆพี่ไกด์บอกว่า ถ้าคนไม่เยอะ ก็จะแวะให้เที่ยวนานๆเลย

ตอนลงเรือ มีรอคนที่มาช้าด้วยล่ะ แต่สุดท้ายจนท.เรือก็ไม่รอ เพราะนานเกิ๊น
จะให้คน 40-50 คนมารอ 3 คน คงไม่ไหวล่ะนะ

จากตะรุเตา ก็ไปต่อที่เกาะไข่

หาดทรายขาวมากกกก สวยสุดบรรยาย

กะเพื่อนสาว

เขาว่าลอดช่องนี้จะรักนิรันดร์นะ :)

น้ำอย่างใส

กลับละ ขึ้นเรือไปหลีเป๊ะต่อค่า

นั่งเรือต่ออีกนานโขเลย เราก็มึนๆเวียนๆ
เพราะคนเยอะ อากาศร้อน อึดอัด ลมไม่flowเท่าไหร่
ใกล้ๆถึงเลยลุกยืนเลย ให้ลมโกรก

เห็นเกาะหลีเป๊ะไกลๆ

แต่ก่อนเข้าเกาะ ต้องไปเปลี่ยนเรือที่โป๊ะก่อน
ต้องเปลี่ยนเป็นเรือหางยาวก่อนน่ะค่ะ

ลงเรือ อันนี้พี่ไกด์ของเราเอง ชื่อ พี่เรน ^^

คอยอำนวยความสะดวกให้เราทั้งทริปเลย น่ารักมาก ดูแลกันดีมากๆค่ะ
ประทับใจ

หลีเป๊ะ สวย สมกับคำร่ำลือ

ลงเรือ เจ้าตัวนี้มาต้อนรับเลยเชียว

บันดาหยา รีสอร์ต ที่เราจะพักกัน 3 คืนนี้

อาหารมื้อแรก เนื่องจากมื้อแรกจริงๆต้องได้ทานที่เกาะอะค่ะ แต่เวลามันเลทมากๆ
มาถึงหลีเป๊ะ3-4โมงแล้ว (หิวโซ)
อาหารกล่องเลยกลายเป็นอาหารจานเดียวร้อนๆจากรีสอร์ตเลย
(ประทับใจจัง) สั่งไปคนละจาน

กินเสร็จก็แจกกุญแจห้อง 2 ห้องค่า

ไปที่ห้องพัก ทางเดินเย็นๆ ร่มรืนดี

ห้องพักที่เลือกไว้เป็นห้องพัดลม …
ซึ่งมันเหมือนปิดมานานมาก อบ อ้าว ไม่ไหวสุดๆ พัดลมก็ม่ายมีแรงเป่า -_-”

ตามราคา …

ห้องน้ำน้ำไหลโอเคค่ะ แต่ทนไม่ได้คือ ห้องมันอบมากเลยอ่าาาา >< สุดท้ายย้ายห้องค่ะ อัพเป็นห้องแอร์ (เพิ่มเงินไป) โชคดีมากที่อัพได้ ไม่งั้นตายแน่ๆ >_<

บรรยากาศหน้าห้องพัก(แบบพัดลม)

น้องแมวเยอะจัง

เก็บของ อาบน้ำเสร็จ ก็พาหมีไปเล่นน้ำ >o<
จริงๆแล้วหมีอยากเล่นน้ำก่อนอาบ แต่เราไม่ไหวแล้ว ขออาบน้ำแล้วไม่เล่นน้ำล่ะนะ
ไว้เล่นพรุ่งนี้เตอะ T^T เหนื่อยมวากกกก

แอบถ่ายตอนรอหมีเล่นน้ำ

เล่นสักพักก็ขึ้นมาอาบน้ำ กินข้าวเย็น แล้วไปเดินเล่นกันที่ชายหาด
บรรยากาศดีมากมาย แม้จะเป็นหาดที่มีบาร์เยอะ แต่ก็รู้สึกโอเึคนะ เพราะในตัวรีสอร์ตมันเงียบ เสียงดนตรีไม่ได้ดังลอดเข้าไปให้รำคาญอะไร

เสียแต่เพลงที่เ่ล่นวันคืนสิ้นปีนี่ ออกจะเรกเก้ไปนิด ไม่ชิวเลย ^^

ดึกแย้ว

จุ๊บ

ขุดหลุม จุดไฟ

เขานิยมเล่นโคมลอยกัน

ทั้งฝรั่ง ทั้งคนไทย อันนึงก็ 100 upกว่าบาท
ลอยเต็มพื้นฟ้าไปหมด สวยดีค่ะ

ควงกระบองไฟ มีให้เห็นประปราย

ดึกๆตอนจะข้่ามปี ก็มีจุดพลุ ดังเต็มพื้นฟ้าเลย

ลมแรงมาก พลุปลิว

ที่หลีเป๊ะ ไม่มี Count down ง่ะ (หรือเราไม่ได้ยิน)
กว่าจะูรู้สึกตัว (ละความสนใจจากพลุสวยๆ) ก็ข้ามปีไปแล้ว
ไม่มี 3 … 2 … 1 เหมือนปกติ

หมดไปอีกวัน บนเกาะหลีเป๊ะ
เดี๋ยวจะมาอัพต่อค่า

หลงสเน่ห์หลีเป๊ะซะแล้ว เกริ่นนำ *-*

เรื่องมันเริ่มต้นที่ว่า เมื่อเดือนสิงหาคม ปี 2552

เพื่อนสาวทักมาใน msn ว่า

“แกๆ ไปเที่ยวกัน”

ไอ้เราก็ถาม “ไปดิๆ ไปไหนล่ะ” ด้วยนึกว่าแค่แบบไปกินข้าว ดูหนัง ไรเงี้ย

แต่มันตอบมาว่า “ไปหลีเป๊ะ”

หลีเป๊ะ … ชื่อนี้ไม่เคยอยู่ในความคิดเลย

เพราะมันไกล …

จริงๆก็อยากไป แต่ตอนนั้นยังไม่อยู่้ในความคิดที่จะต้องไปเร็วๆนี้เท่าไหร่

แต่เมื่อเพื่อนชวน ก็เลยลองเอามาคิดดู

พร้อมกับถาม ‘หมี’ ว่า ไปมะ หลีเป๊ะ

หมีเองก็สนใจ ก็เลยตอบตกลงว่า ‘ไป’

ก็เอาเงินไปจ่ายมัดจำก่อนคนละ 500 บาท

เิริ่มทริปมีอยู่ 7-8 คน

ไปๆมาๆก็เหลือ 5 คน

…

แล้วก็นานมากกก ที่ไม่ได้สนใจ

มากระวีกระวาดตอนต.ค.เรื่องจองตั๋ว

ทั้งตั๋วไป ตั๋วกลับ

หมีอยากไปเครื่อง เพราะเซฟเวลา

แต่ดูไปดูมา ไปรถทัวร์จะโอเคกว่านะ

เลยฝากเพื่อนซื้อตั๋วรถทัวร์ไปลงที่ละงูเลย

(ต่อไปท่าเรือไม่ไกลมาก

ถ้าไปเครื่อง เครื่องจะลงที่หาดใหญ่

ต้องต่อรถตู้ 2 ชม ได้)

ก็เลยไปรถทัวร์กัน ตอนแรกอยากได้แบบ 24 ที่นั่ง

อยากเอาสบายๆ

แต่ไปๆมาๆอีก รถ 24 ที่นั่งไม่ผ่านละงู

เลยต้องมานั่งรถ 2 ชั้น แบบธรรมดา เมื่อยตูดกันไป

แล้วก็กลับเครื่อง ด้วยสายการบิน AirAsia

ทริป 31 ธ.ค.52  – 3 ม.ค. 53

วันที่ 30 ธันวาคม 2552

นัดหมีให้มาหาที่ืทำงาน เพราะนั่งจากลาดพร้าวน่าจะสะดวกกว่านั่งจากพระขโนง

เวลา 15.30 น.

เพราะรถออก 18.30 น.

เผื่อรถติดด้วย

เรียก taxi นั่งไป ถึงขนส่งสายใต้ใหม่ แถวตลิ่งชันประมาณ 17.00 น.

รถเริ่มติดแล้วล่ะ 5 โมงเย็นเนี่ย

ไปถึงก็ไปหาพวกเพื่อนสาว ที่ KFC นั่งรอรถออก

แต่รอได้สักพัก พนักงาน KFC ก็มาเชิญออก

เพราะกินกันเสร็จแล้วมั้ง -*-

เขามาบอกว่า “ขอโทษนะคะ พอดีมีลูกค้า 5 ที่นั่งต้องการโต๊ะ”

อืม พอดีโต๊ะที่เรานั่งมัน 4 ที่อะ อีกที่นี่เบียดเอาสุดๆ

แต่ก็ไม่ได้อะไร ก็ไป .. ไปเข้าห้องน้ำ แล้วไปรอที่รถเลย

ไปถึงรถ เอากระเป๋าเก็บ

นั่งรอรถออก รถออกเลทนิดนึง

พนักงานดุได้ใจ -*- มีการเปลี่ยนที่ทำโทษผู้โดยสารที่มาช้า(ไม่เกิน 10 นาที)ด้วยนะ

โดยให้ไปนั่งหลังสุดอ่ะ -*- (ทำได้ด้วยเรอะ?)

รถออกทุ่มกว่าได้

ระหว่างทางมีเรื่องให้หงุดหงิด (นอกจากเรื่องเมื่อยขา)

รถมันจอดบ่อยมากกกกกกกกกก ><

จอดรับของจากสถานีขนส่งสาขาต่างๆง่ะ

กว่าจะถึงชุมพร ที่เขาให้แวะทานข้าว(ต้ม) ก็เลยเที่ยงคืนกว่าโน้น

ข้าวต้ม กับ กับแบบแห้งๆทั่วไป

เกี่ยมฉ่าย ผัดผัก อะไรทำนองนี้

กินเสร็จเข้าห้องน้ำ ก็ขึ้นรถ นั่งหลับยาว ไม่จอดกว่าจะถึงโน่น ><

เมื่อยมากค่ะ มากอย่างมากที่สุด

นับถือหมีเลยที่หลับได้อย่างไม่สะทกสะท้าน

คือเราอะ ตื่นๆหลับๆ จนตี 5 ได้มั้งที่ไม่หลับอีกเลย

มันเมื่อยสุดๆอะ … ยืดขาก็แล้ว หดขาก็แล้ว พาดขาไปคนข้างๆก็แล้ว

โฮ่ยๆๆๆ

เลยได้ความรู้มาว่า

อย่านั่งแถวๆทางขึ้นลงบันไดเด็ดขาด

เพราะมันแคบกว่าที่อื่นอ่ะค่ะ

ประมาณ ตี 4 – 5 จนเช้า

ก็มีคนแวะลงบ่อยๆ (นอกจากแวะรับของรายทางแล้ว)

ที่นั่งก็แถวๆประตูทางขึ้นลง

ก็มีคนเดินขึ้นลงบ่อยมั่กๆ

ทรมานมากตอนที่ตื่นมา เห็น ประจวบ …

ตื่นมาอีกทีก็ ประจวบ ตื่นอีกรอบก็ประจวบ

มันจะยาวอะไรนักหนาฟะ T^T

แต่ตอนเช้าๆนี่ ตื่นมาเจอนครศรีธรรมราช

ก็แบบ ยังไม่ถึงอีก T^T

นครศรีธรรมราชไปพักใหญ่ๆ ก็ ตรัง พัทลุง แล้วก็สตูล (ซะที)

แวะลงที่ละงู

รอคนมารับ …ซึ่งก็คือคนจาก Jolly Travel

ทัวร์ที่ซื้อแพคแกจไว้นั่นเอง

* มีต่อ blog หน้า *