วันนี้ได้ีัรับภารกิจยิ่งใหญ่ 
แหม๋ พูดไปนั่น
จริงๆก็คือ ไม่มีใครว่างไปทำข่าว ก็เลยได้ไปทำข่าวกะน้องนีมา
ก็เลยไม่ได้เข้าออฟฟิศ นั่งทำงานอยู่ที่บ้าน จนถึงเที่ยง ก็อาบน้ำแต่งตัว
แล้วรีบแจ้นไปรถไฟฟ้าฯ เพื่อตรงดิ่งไป CTW the office
ไป ASK Academy วันนี้มีข่าวของ Schwarzkopf เป็นเรื่องเกี่ยวกับเทรนด์ผม
ขนาดไปสายครี่งชม. งานยังไม่เริ่มเลยล่ะ 
งานนี้มีแอบโก๊ะด้วย อุตส่าห์แต่งตัวซะสวย (มั้ย)
ตอนเดินเข้าไปที่เคาท์เต้อ บอกว่ามาร่วมงาน เขาก็ชี้ทางบอกอย่างดีนะ
ไอ้เราดันโก๊ะ เดินผิดทาง โคตรอายอ่ะ
เสร็จจาก งานนี้ ก็ไปกินข้าวกะน้องนีมา
กิน Coco ichibanya กัน
ตอนแรกก็เลือกกันตั้งนานว่าจะกินไร
เดินผ่านหน้าร้าน ดันโดนดูดเข้าไปซะงั้น
(เขาเรียกข้ออ้างปะ จริงๆไม่เจียม กินของแพงแต่ต้นเดือน 
)
กินเสร็จก็ไปทำข่าวงานสแมชบ๊อกที่สยามเซนเต้อ
งานนี้ไปกันสองคน ไม่รู้จักใคร ไปยืนเด๋อด๋า ถ่ายรูปก็มีอุปสรรค
นอกจากกล้องโลโซแล้ว ยังเจอกำแพงยักษ์หลายชั้นอีกต่างหาก
งานนี้ ก็เลย ไปขอรูปถ่ายของงานจากเขาแทน -_-”
major cineplex เอกมัย รอบ 3 ทุ่ม 20
เมื่อวาน(1/09/10)มีนัดจะไปดูหนังกะ 
เพราะมันลดราคา
ก็จะไปดู กมฮ. นี่แหละ เห็นกระแสดีเหลือเกิน
แต่ก่อนไป ก็ไปเยี่ยมหยี่กู๋ (ลุง) ของ ที่ป่วยโดนน้ำร้อนลวก
ที่รพ.สุขุมวิท
ซื้อผลมุ้ยไปเยี่ยม
แล้วก็ออกมากินข้าว 
ที่ร้านข้าวต้มแถวๆคอนโดฯ
ก่อนเอารถ เข้าบ้านไปหยิบของที่ลืมเอาไว้
แล้วก็ขับออกมาโรงหนัง
เชื่อแมะว่าเข้าโรงฯตอน 3 ทุ่ม 35 นาที
ก็ยังเป็นโฆษณา แถมโฆษณาไปจนถึง 4 ทุ่มได้อ่ะ
กว่าหนังจะฉาย รอจนจะหลับไปเลย
ดีนะหนังตย.ไม่มีหนังน่ากลัวๆ สะดุ้ง ปิดตา ไม่งั้นคงเซ็งแน่ๆ
ดูหนัง … หนังก็ตลกดี หัวเราะใหญ่ๆได้หลายฉาก
เขาเขียนบทสนุกอยู่แล้วแหละ ค่ายนี้
นางเอกน่ารัก น่ารักเป็นธรรมชาติดีมากๆ
ส่วนพระเอก ไม่หล่อ แถมในเรื่องยังกวนอีก ก็เลยไม่ชอบ
แต่ถ้าไม่ใช่พระเอก เราก็ยังมองว่าเขาดูดีแบบแปลกๆอยู่นะ
แต่พระเอกเรื่องนี้ … เราไม่ชอบเล้ยยย ให้ตายสิ
หนังจบ ก็จบแค่ที่ว่า มันคือหนังตลก
ตลกอย่างเดียว
แม้จะชอบ plot ที่แบบ เออ ไม่รู้จักกัน ไรทำนองนี้
แต่มันไม่ซึ้ง
เพราะตอนแรกกะว่าจะซึ้งซะหน่อย
แต่มันก็บิ๊วไม่สุด
ทั้งๆที่เราเป็นคนเซนสิทีฟ ร้องไห้ง่ายๆกะฉากสั้นๆที่โดนใจ
อย่าง หนีตามกาลิเลโิอ แค่ฉากสุดท้ายที่มาเจอกัน
เรายังร้องไห้เลยอะ มันซึ้งดี
แต่นี่ไม่มีน้ำตาเลย ไม่ซึ้งเลย
มีสงสารนางเอกตอนบนเครื่องบินบ้างก็เถอะนะ
ดูเสร็จ 0.01 น.
ก็กลับบ้าน กะจะทำงาน แต่ง่วง ไม่ไหวละ นอนดีก่า
พักนี้ไม่รู้เป็นอะไร เบื่ออาหารชอบกล
เวลาบ่นว่าเบื่ออาหาร ก็จะมักถูกมองว่า เรื่องมาก อยู่เรื่อย
มันไม่ได้เรื่องมากนะ แต่มันไม่อยากกินนี่นา
ตอนเช้าๆ ถ้าไม่รอแม่ ก็ไปพึ่ง 7-11 ข้างออฟฟิศ
ตรงสถานีสุรศักดิ์ก็พอมีของขายตอนเช้าบ้าง แต่เคยซื้อกินแล้วไม่ค่อยเวิร์ค
ก็เลยกินแต่แซนวิชเซเว่น หรือไม่บางเช้าก็ดื่มแต่น้ำ
ตอนเที่ยงก็ ข้าวตามสั่งแถวๆนั้น มีอยู่ 2 ร้านที่พอรับประทานได้
รสชาดมันแบบ อืม -__-” พอกินให้อิ่มๆไปจริงๆนะ
ไม่งั้นก็เดินไปคาร์ฟูร์ ก็พอมีให้กินบ้าง
ตอนเย็นก็กลับมากินบ้าน/แถวบ้าน
ด้วยอารมณ์ไม่อยากแวะให้เปลืองเที่ยวรถไฟฟ้าเล่น
อีกอย่างบางอารมณ์ก็งกนั่นแหละ
รู้สึกมันเบื่ออ่ะ เบื่อกับอะไรเดิมๆทุกวัน
ก็ไม่้ได้อยากเรื่องมากเลย -*-
แอบเปิด blog ส่วนตัวไว้ดราม่าอะไรส่วนตัวบ้าง
คงติด password ไว้ ไม่เปิดให้อ่าน
(อาจจะมีแค่ *คนเดียว ที่พอจะเดาพาสเวิร์ดได้ เพราะเราไม่มีความลับกะเขาเท่าไหร่)
มันก็เวิ่นเว้อบ้างอะไรบ้าง
มีอารมณ์ส่วนที่ไม่อยากให้ใครได้รับรู้
มีโมโห ไม่พอใจ หงุดหงิด รำคาญ ทั้งตัวเอง และอะไรรอบข้าง
บางคราวก็พยายามปล่อยวาง ปลงแล้ว
แต่ก็อดที่จะอยากระบายไม่ได้ ก็ขอสักหน่อย
ที่ต้อง set password ไว้ เพราะ เอาความจริงคือ เราไม่ไว้ใจใครเท่าไหร่
เราอาจจะหลุดพูดในเรื่องบางเรื่องให้คนอื่นฟังไปบ้างบางที
เขาอาจจะไม่รู้จักกัน เพราะเราเองก็บ่นแบบ ไปตามประสา ดูเหมือนจะบ่นทั่วๆไป
ไม่เจาะจง ก็คงไม่เป็นประเด็นดราม่าไปเท่าไหร่
เติบโต แม้จะอายุแค่นี้ แต่ก็ผ่านอะไรมาบ้าง
พอให้เรารู้สึกว่า เฮ้ย เราต้องมี space หรือ คนบางคนจริงๆที่จะเล่าแทบทุกอย่างให้ฟังได้
ทุกอย่างก็ไม่ทุกอย่าง มันทุกอย่างไม่ได้ ก็ต้องมีบางอย่างที่ไม่เล่าออกไป
เพราะจะกระทบใคร อะไรแบบนี้ ล้วนแต่เป็นความคิดเห็นของตัวเอง
ซึ้งเราไม่อยากจะไปทำให้ทัศนคติอะไรของคนอื่นเปลี่ยนไปตามเท่าไหร่
เพราะบางทีเราก็แค่ งี่เง่า เท่านั้นเอง
เราไม่อยากหลุดพูดออกไป แล้วมากังวลว่า เราจะทำใครเสียใจอะไรมั้ย
เพราะงั้น เราก็เลยบ่นไว้ในนี้ดีกว่า
วันนึงกลับมาอ่าน ก็อาจจะแบบว่า กรูช่างงี่เง่าจริ๊งจริงงงง
วันไหนรู้สึกว่ามันยังเหมือนเดิม ก็ทำให้เรามองตัวเองออกอีกเรื่องว่า เราไม่ชอบแบบนี้นะ
จริงๆใน bloggang ก็มี อะไรแบบนี้อยู่
ที่ไม่บอกใึคร …
ซึ่งเราว่าทุกคนๆก็ต้องมีล่ะนะ :)
Enter your password to view comments.
August 30th, 2010 Posted 21:58
วันเกิดที่ผ่านมา … ป่วยทั้งคู่เลย ก็เลยไม่ได้ไปไหนกันเลย
รอจนวันเสาร์ ที่ 28 ที่ผ่านมา ก็เลยได้ไปทานข้าวกัน
ตอนแรกว่าจะไปทานบุฟเฟ่ที่โรงแรม แต่ไม่มั่นใจในรสชาติที่เราจะไป
แถมยังมานึกออกว่าจะไปทาคุมิ โทรไปจองก็ปรากฏว่า เต็มแล้ว
สุดท้ายก็เลยไปทาน โทราจิโร่กันแทน ^_^
โทราจิโร่ ที่ Nihonmura
งานนี้คุณแฟนตามใจสุดๆ (ปกติก็ตามใจ 
) อยากกินอะไร เชิญญญญสั่ง ^^
แต่ก็กินไม่เก่งกันหรอก ^_^ เก็บไว้ไปกินตอนหลัง
อุปกรณ์ …
งานนี้ก็สั่ง ชาเขียวร้อน ทั้งคู่ เพราะยัง ‘ไอ’ ไม่หาย
ลิ้นวัวย่างของคุณแฟน (เราไม่กินเนื้อวัวจ้า)
ไก่ย่าง ^_^ อร่อยยย
ทาโกะยากิ … พอหายอยากจ้า
ทาโกะวาซาบิ ของคุณชาย ข้าพเจ้าไม่ได้ชิม
สลัดมันฝรั่ง ของโปรดข้าพเจ้า แหะแหะ
แซลมอน ซาชิมิ อร่อย >_<
ปิดท้ายด้วย ข้าวปั้นไส้แซลมอนค้าบ
จืดไปหน่อย แบ่งกันกัน >_< ตัวนี้แหละที่ทำให้อิ่มม
สุดท้าย ดาลิ้งก็พาไปซื้อเค้กกลับไปกินที่บ้าน
เขาให้เลือกไป by dao หรือจะเอา after you
เราก็เลือก by dao ค่า
มีกองทัพฝาชีเป็น bg 5
มีเทียนด้วยนะ เพราะวันเกิดปีนี้ยังไม่ได้เป่าเทียน
แฟนเลยจัดให้ ร้องเพลง เป่าเทียนกัน 2 คน ^__^
โรแมนติกมาก ที่สุด คร่า อิอิ
อยากบอกว่า รักแฟนมากกกค่ะ
ขอบคุณที่พยายามทำให้เป็นวันเกิดที่ดีมากๆนะคะ
เรารู้ว่ามันไม่ใช่ style ของคุณหรอก แต่คุณก็พยายาม น่าร๊ากที่สุด
ขอบคุณนะคะ ^__^
ขอบคุณป๊า ม้า และครอบครัวที่ทำให้เรามีความสุขอย่างในวันนี้
เย้ๆ 27 แล้ว แก่จังเลยเนอะ 
ร้าน Torajiro
Sukhumvit Soi 26 (S&P Building 2F) Tel: 02-259-6075
วันแก่มาอีกปีแล้ว
แปะ แปะ แปะ
… ล่าสุุด …
…. ป่วย ….
… ไม่สนุกเล้ยยย เฺฮ้อออ …
แถม 
นน.ล่าสุดก็ปวดใจได้อีก
… อึ้ง อึ้ง อึ้งงงง
ยังไงก็ขอให้วันเกิดปีนี้มีอะไรดีๆ เข้ามาในชีวิตหน่อยก็แล้วกันน้า ^_^
ปล. ปีนี้ก็จะได้ฉลองวันเกิดกะ 
อีกแล้ววว ดีใจ
จะไปกินไหน ไปไหน ก็คงไม่ได้อะไรมาก
เพราะยังเปื่อยอยู่เลย …
เดี๋ยวไม่เสาร์ก็อาทิตย์ คงออกไปทานกะที่บ้านด้วย 
วันเสาร์ที่ผ่านมา หลังจากแว่บไปหาคุณหมอ เรื่องเจ็บคอ / ซึ่งก็ตรวจเจอว่าคอในช่วงโพรงจมูกอ่ะบวมมาก มาจากการติดเชื้อ ตอนวัดไข้ตอนนั้นไม่มีไข้เลย แต่ครั่นเนื้อครั่นตัวมาก หมอก็บอกว่าอาจจะเพราะติดเชื้อ ก็ให้ยามากิน อะไรไป ก็ไปเอมโพเรียมมา ไปชมนิทรรศการ
“ผี: ความกลัว…จัดการได้ ด้วยจินตนาการสร้างสรรค์”
ตอนแรกที่อยากดู ก็เพราะว่าเกี่ยวกับผีนี่แหละ อยากจะรู้ว่าจะสยองขวัญไหม ทั้งๆที่เป็นคนกลัวผีนะ กลัวความมืดด้วย แต่ก็ยังอยากดู เลยลากแฟนไปดูด้วยมา
นิทรรศการทำได้น่าสนใจดี จริงๆ TCDC เขาทำนิทรรศการได้น่าสนใจอยู่แล้วล่ะนะ การจัดวาง การนำเสนออะไรก็ดูดีสมกับเป็นเค้า แม้ว่าเราจะอยากให้มี interaction กับคนอีกนิดก็เถอะ มีอะไรหลายอย่างที่เราไม่เคยรู้ และมีอะไรหลายอย่างที่เรารู้แล้วแต่ก็ทำให้รู้มากขึ้นอีกในนิทรรศการ
จริงๆแล้วเรื่องผีๆ คนก็สนใจกันอยู่แล้ว ขนาดคุณแฟนที่ว่าไม่ชอบฟังเรื่องผี หาว่าไร้สาระ แกยังยืนอ่านจนเมื่อยขาได้เลย ใช้เวลานานมากในนิทรรศการ ประมาณชม.กว่าได้มั้ง ไม่น่าเชื่อนะ ที่เล็กๆแต่เขาสามารถจัดให้ดูมีอะไรเยอะแยะน่าสนใจได้ขนาดนี้ (คือเคยเข้าไปดูตอนที่ยังไม่ได้จัด set นิทรรศการมา 2-3 ทีแล้ว)
เราอยากให้มันดุตื่นเต้นมากกว่านี้นิดนึง เหมือนตอนนิทรรศการเรื่องอีสานอะ อันนั้นชอบมาก เราว่ามันตลกแล้วก็น่าสนใจ ให้มุมมองอะไรอีกมุมหนึ่งได้ แต่ก็เข้าใจ Point ของการจัดนิทรรศการนี้อะนะว่าไม่ได้จะให้คนมาตกกะใจราวกับเข้าบ้านผีสิง อิอิ เพราะงั้นไม่ต้องไปกลัวว่าจะ แหว หลอก ตะลุ่งตุ้งแช่อะไรไหม อยากให้ไปชมกันเยอะๆจ้า
เพราะการที่จะมีนิทรรศการดีๆให้ชมแบบนี้ในเมืองไทยหายากมาก คนจัดจะได้มีกำลังใจจัดกันเนอะ
ข้อมูลนิทรรศการจาก TCDC : http://www.tcdc.or.th/eventse.php?lang=th&act=view&id=297
ปล. ไข้ลดลงและ หลังจากที่ขึ้นมา 2 คืนติด แทบชักแหนะ เฮ้ออ รอหายมึน และพรุ่งนี้ก็จะได้ไปทำงานได้ซะที ><
วันนี้วันแม่ แต่แม่ไม่อยู่เลยแว่บออกไปดูหนัง
(ผลสุดท้าย ทุกคนไปกินข้าวกัน เราอดไป ><)
ไปดูมา 2 เรื่องควบ ที่ เซนทรัล พระราม 3
ไปถึงนี่ต๊กกะใจ คนล้นหลามมากๆๆ อย่างว่า วันหยุดแบบนี้ ผสมกับเป็นวันแม่ด้วย
ก็หลายเป็น family day ไป คนเลยแห่กันมา
ตอนแรกโทรชวนหมี หมีก็งอแงๆไรไม่รู้ เล่นเอา’รมณ์เสีย
พอทำไรๆอยู่ (ได้ข่าวว่านั่งคิดโลโก้งานออฟฟิศอยู่)
สักบ่ายสาม หมีก็โทรมาบอกว่า
“ไปดูหนังก็ด้ะ”
เราก็ เคๆ ไปๆ รอบ 16.30 น. สำหรับ สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก
และ 19.25 น. สำหรับ Toy story 3 (3d)
เราไปถึงก่อน ก็เดินๆรอๆ สักพักหมีก็มาแบบฉิวเฉียดเวลารอบที่บอก
แต่รู้ไงว่า กว่าหนังจะฉายก็อีก20 นาทีได้อ้ะ เลยชิววว
แต่ยอมรับเลยว่าต่อแถวนานมากกกกก
ซื้อตั๋วเสร็จอะไรเสร็จ ก็เข้าไปดู โหยย ขนาดเข้าช้า ยังได้ดูหนังตย.อีกตั้งเรื่องกว่า -*-
สำหรับหนังก็สนุกค่ะ สำหรับเรานะ คนอื่นเราไม่รู้
คือชอบ plot แอบรักอยู่แล้วอ่า มันน่ารักดี
ใจจริงก็อยากมาดูหน้าหล่อๆของมาริโอ้อยู่แล้ว ฮาๆ
หนังก็ ตลก (ชอบแก๊งเพื่อนสาว+นางเอก) สุข (ใจได้เห็นหน้ามาริโอ้) ซึ้ง (ในมิตรภาพ)
อบอุ่น (ในการแอบรักใครสักคน) เศร้า ( … อันนี้ก้มีบ้าง จะได้ครบรส )
สรุปว่าก้ชอบนะ ถึงไม่ได้ประทับใจเท่าเรื่องอื่น (เรื่องไหน ไม่รู้เหมือนกัน)
คือมันน่ารักอ่ะ เอาใจช่วยนางเอกตลอดเรื่อง แม้ขะพลอตคลาสสิกไปหน่อย
(ก็เขาก็บอกว่า base on true story)
และก็มีหลายๆอย่างที่ชอบในเรื่องนี้
ชอบประโยคที่พระเอกเขียนในสมุดนั่นประโยคนึงด้วย :)
เรื่องตลก เราว่าผ่าน ดูไปขำไป เรื่องซึ้งเศร้า ก็ทำเราอินได้ ร้องไห้ด้วยล่ะ
ดูจบแบบแฮ้ปปี้ ออกมาก็กินข้าวที่ food park
กินเสร็จเดินเล่นแป๊บนึงก็ไปดูต่ออีกเรื่อง ก็คือ Toy Story 3 (3D)
ก็ประทับใจแบบไม่ต้องบอกอ่ะ Pixar เขาทำหนังได้ไม่ต้องบอกว่าดีแค่ไหน ก็น่าจะรู้ใช่ปะ
หลายๆอย่าง ไม่สิ ทุกอย่างเลยทำให้เราชอบ
ดูไปก็หัวเราะบ้าง ลุ้นบ้าง และแอบน้ำตาซึมบ้าง
มุขก็แบบ เออ มันฮาจริงอะไรจริง
บางซีนนี่แค่เห็นภาพก็หัวเราะไม่หยุดแล้วอ่ะ >_<
กลายเป็นว่าเรื่องที่เราไม่ประทับใจกับเป็นเืรื่องทางโรงมากกว่า
เรารู้สึกหนังมันมืดอ่ะ ไม่แน่ใจเพราะแว่นหรือเปล่า
คือถอดแว่นมา สีก็สดสว่างดี แต่พอใส่แว่นสีมันดรอปลง
เราเป็นคนไม่ชอบดูไรทึมๆอะ ปวดตา
แล้วแว่นก็ … ไม่ค่อยเวิร์คสำหรับเรา มันใหญ่ไปอ่า
ดูเสร็จก็กลับบ้าน เพื่อดู af ต่อ
จบด้วยเพลง ไม่ได้ฟังมาน้านนาน
เธเธฑเธเน€เธเธฅเธเนเธซเธกเนเน เธ—เธตเน music.gmember.com
วันจันทร์ฉันคอยอยู่ อังคารก็คอยดู ดูๆว่าเธอเป็นไง
พุธเธอก็ไม่มา เช้าสายก็ไม่มี พฤหัสว่างเปล่า
ศุกร์หรือเสาร์หรือว่าอาทิตย์ ไม่มีวันไหนไม่คิดถึง
ไม่มีวันไหนที่เธอจะย้อนมา สู่วันเก่าๆของเรา
วันที่ฉันเจอเธอ วันที่ได้ใกล้กัน วันที่เราจูงมือ
วันที่ฉันรักเธอ วันที่ฉันพูดไป วันที่เธอรับฟัง
อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ (อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี)
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ
มกราก็ยาวนาน กุมภาก็เลือนลาง มีนาก็ยังเลื่อนลอย
เมษาก็ร้อนรน พฤษภาก็ทุกข์ทน มิถุนาว่างเปล่า
อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ (อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี)
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ
อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ (อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี)
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ
ปล. ไม่ชอบผ้าแพรใน af 7 แฮะ ไม่ชอบเด็กผู้หญิงที่เล่นเนื้อเล่นตัวกับผช.มากเกินไป
คือ มันเกินงามไปน่ะ >< ส่วนยัยเกรป วันๆก้คิดแต่เรื่องผช. ซ้อมบ้างซี่ เฮ้ออ -_-”
ปล.2 อดไปกินข้าวกะหม่าม้าเลย งือๆ แม้จะให้ของขวัญไปแล้นก้ตาม
ปล.3 อยู่ดีๆก็มี ipod touch มาให้ลองเล่นดู ดูซิจะชอบไหม
(ชอบพกไหม ปกติของที่พกก็เยอะอยู่แล้ว ฮ่าๆ ไว้มาเปิดกระเป๋ากัน :P)
ปล.4 ได้การ์ตูนฟรีมาอ่านดั้วะ เริ่ดๆๆๆ
มาอีกแล้ว ไปเที่ยวมาอีกแล้ว เที่ยวบ่อยเงินหมด
คราวนี้ได้โอกาสไปชิวที่หัวหินมา เพราะได้บัตรชมละครเวทีเรื่อง “ไฉไลไปรบ” ของ วิกหัวหิน มาฟรีค่า
รู้สึกสนใจว่าเป็นไงน้า ไอ้ละครเวทีที่เล่นคนเดียวเนี่ย
(รายละเอียดเรื่องที่ได้ไปชม เชิญอ่านที่เวบของวิกหัวหินเลยค่า http://www.vichuahin.com/performing-calendar-detail.php?id=2&m=8&y=2010&c=1 )
ออกเดินทางสักสิบเอ็ดโมง กว่าจะตุหรัดตุเหรไป check in โรงแรมก็บ่ายสามโมงโน่น ไปคราวนี้ต้องนอนโรงแรม (ปกติจะมีที่พักฟรี แต่ตอนนี้ซ่อมอยู่อ่า เลยต้องควักกระเป๋าซื้อที่พักเอา
ไม่ชอบตรงที่ต้องตื่นเช้ามากินอาหารเช้าเนี่ยแหละเวลาพักโรงแรม … แทนที่จะนอนสบายๆ ปกติตื่นสาย 
)
โรงแรมที่ไปพักคราวนี้ชื่อ bihai ค่า เป็นโรงแรมเปิดใหม่ สวยดีค่า พนักงานดูแลดี แต่สระว่ายน้ำเล็กไปหน่อย (โรงแรมก็เล็กอะ) ห้องพักสะอาดสะอ้าน แม้เตียงจะนอนไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ก็เถอะ ที่มีปัญหาอยู่เรื่องเดียวคือ น้ำอุ่น! น้ำอุ่นมันไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ แต่อาจจะเป็นแค่ห้องเราห้องเดียวล่ะม้างง คือ กว่าจะได้ใช้ห้องน้ำก็ดึกแล้วอ่ะ เลยทนๆอาบไป
ไปถึงก็นอนพัก ถ่ายรูป เดินเล่น(ไปริมทะเล คือ โรงแรมสามารถเดินตัดออกไปที่ชายหาดได้อะค่ะ เป็นชายหาดเดียวกับที่จัด honda music fest.) ทะเลไม่ค่อยสวย ทรายสีเข้มๆ ไม่น่าเล่น เดินชิวอย่างเดียว แล้วก็กลับมากลิ้งๆเกลือกๆ ก่อนจะเปลี่ยนชุดออกไปชมละครที่จะเริ่มเล่นตอนทุ่มครึ่ง
จากโรงแรมก็ใช้เวลาไม่นานในการเดินทางไปชม ไปถึงก็ประทับจิตประทับใจกับสถานที่ คือมัน สวยแบบเรียบๆมาก minimalist แต่มีดีเทลเยอะแยะเลย สวยอ่า ชอบมากกก แถมยังเงียบสงบอีกด้วย
วิกหัวหินเป็นโรงเรียนสอนการแสดงและมี art camp อะค่ะ (เห็นมีงานศิลปะ กับงานปั้นตั้งโชว์ใน gallery ด้วย) แล้วข้างในก็จะมีโรงละคร มีร้านอาหาร มีที่พัก(ให้ค้างคืน) มี camp สำหรับนศ.มาพักเพื่อเรียนรู้ด้านศิลปะแขนงการแสดง มีห้องเรียน มีโรงเรียน มีห้องสมุด มีหลายอย่างมาก ><
อันนี้ตอนไปเอาบัตรค่า ส่วนอาคารที่เห็นคือสำนักงานเขา + gallery + ห้องสมุด ด้วย
ภาพข้างล่างคือข้างในค่ะ สวยแบบเรียบๆ โมเดิร์นดี ^^
ชอบเก้าอี้ตัวนี้มากกกก น่าร๊ากกก >< ตรงนี้คือมุมศิลปะเด็กๆอะค่ะ
ส่วนที่มืดๆด้านหลังคือห้องสมุด
บรรยากาศรอบๆ มีที่พักด้วย สร้างได้น่ารักมากๆ ><
ทุกอย่างมีดีไซน์หมดเลย เสียดายมืดไปนิด ภาพเลยออกมามืดๆค่า
และแล้วทุ่มยี่สิบ ประตูก็เปิด เข้าไปชมการแสดง ก่อการแสดงเริ่ม คุณภัทราวดี มีชูธน ก็มาไล่ฉีดสเปรย์กันยุงให้
เขาว่าจะมียุงตอมขา ฉีดสักหน่อย สำหรับการแสดงก็ประทับใจมากๆค่า คุณกั๊ก เก่งมากเลย สามารถเอนเตอร์เทนคนดูได้เยี่ยมยอดมากๆ ให้คนดูมีส่วนร่วมกับการแสดงด้วย 1 ชม.ที่ไปดูนี่เพลินมากค่ะ
ดูจบก็อิ่มอกอิ่มใจกันไปกับความสนุก
มีเรื่องน่าบังเอิญด้วยตรงที่ว่า คณะนักศีกษาที่มาชมรอบเดียวกับเราคือรุ่นน้องในคณะเรานี่เอง 
แล้วน้องๆนี่แหละที่ให้ความร่วมมือกับนักแสดง จนทำให้ทุกคนสนุกสนานกันไป ประทับใจมากเลยน้องจ๋า ^^
ก่อนกลับที่พัก ก็แวะสวนจั๊กจั่นแป๊บนึง Cicada นั่นเอง ไม่ได้ซื้ออะไรเท่าไหร่แค่เดินเล่น กินอาหารนิดหน่อยเฉยๆ คนก็เรื่อยๆค่ะ เพราะสถานที่มันโปร่ง เลยเดินสบาย มีของฮิปๆขายเยอะแยะเลย น่าไปๆค่ะ
แผนที่ไป cicada คลิก
website Cicada คลิก
แผนที่ไป วิกหัวหิน คลิก
website วิกหัวหิน คลิก
